تبليغاتX
Voice Of Veterinary......میزان مدنیت یک جامعه را با معیار رفتار با حیوانات می توان سنجید. گاندی Voice Of Veterinary

صدای دامپزشکی ایران






اصول‌ نگهداري‌ از خوکچه هندي 

    اصول‌ نگهداري‌ از خوکچه هندي

 

نوع

خوکچه از خانواده جوندگان خونگرم مي باشد. داراي پاهاي کوتاه ، گردن کوتاه و سر بزرگ و بدون دم مي باشد. به طور کل نيمي از پستانداران کره زمين را جوندگان تشکيل مي دهند.

خلق و خو

سرگرم کننده و آرام. خوکچه هندي به علت رفتار آرام و مطيع ، عادتهاي تميز ، عدم گاز گرفتن و چنگ انداختن به يک حيوان خانگي معروف تبديل شده است. معمولاً اگر از کودکي آنها را دست آموز کنيد در بزرگسالي از بغل شدن نخواهند ترسيد. معمولاً دو نر در کنار هم حالت تهاجمي پيدا مي کنند. اگر خوکچه خود را تنها نگهداري مي کنيد قفس آن را در مکان شلوغي قرار دهيد تا رفت و آمدها را ببيند و صداها را بشنود.

اندازه

طول: حدود 15-30 س.م ، ارتفاع: 13 س.م ، وزن:800 گرم تا 1 ک.گ.


محل نگهداري

مي توان آنها را در داخل قفس و يا آکواريوم نگهداري کرد. نبايد ميله هاي قفس ازهم آنقدر باز باشد که سر حيوان بين آنها گير کند. بايد کناره هاي قفس چند سانتيمتر بالا بيايد تا خوکچه نتواند فضولاتش را به بيرون پرتاب کند (عکس پايين را مشاهده کنيد). اگر از آکواريوم استفاده مي کنيد بايد آن را هميشه تميز کنيد و ادرار حيوان را بشوئيد تا بوي بد نگيرد. مي توان بستر را با خاک اره يا خورده کاغذ پوشانيد که البته خاک اره به دليل دخول در مجراي ادراري نرها پيشنهاد نمي شود.

تميز کردن

بايد محل نگهداري خوکچه را به صورت هفتگي تميز نمود ، ادرار را شست و جاي مانده ادارا آن را با سرکه و يا ساير مواد شوينده غير سمي تميز نمود.

آراستن

بايد ناخنها را کوتاه نگه داشت در غيراين صورت آنها بلند شده و به صورت برعکس به داخل گوشت حيوان مي رود (مراجعه به عکس پايين). خوکچه هاي مو کوتاه و متوسط نياز چنداني به آراستن ندارند اما نوع مو بلند نياز به برس کشيدن منظم دارد تا موهاي بلندش به صورت گره خورده در نيايد. خوکچه مو بلند به طور طبيعي در حيات وحش وجود ندارد.

موهاي خوکچه هاي پرورشي مو بلند همانند موي انسان بلند و بلند تر مي شود و داراي طول مشخصي نمي باشد. به شست و شو نياز ندارد مگر مواردي که بسيار کثيف است و يا اسهال گرفته ، زيرا شست و شو باعث ازبين رفتن چربي طبيعي پوست مي شود. خوکچه ها معمولاً به تميز کردن خود و اطرافشان (حتي پا و دست انسانها) علاقه دارند.

تغذيه

خوکچه هندي تقريباً به خوردن انواع ميوه ها و سبزيجات علاقه دارد. خوکچه ها نمي توانند ويتامين ث خود را بسازند بنابراين بايد در تغذيه آنها از ميوه هاي سرشار از ويتامين ث و يا مولتي ويتامين استفاده نمود. بايد همه غذاها را قبل از سرو کردن به خوبي شست. دقت کنيد تا خوکچه شما اضافه وزن پيدا نکند.

بايد هميشه آب تازه در اختيارش قرار دهيد. دندانهاي جلويي خوکچه هميشه در حال رشد است و اگر شي اي در اختيارش براي جويدن قرار ندهيد از حد طبيعي بلندتر شده و باعث ايجاد مشکل در خوردن مي شود.

فعاليت بدني

خوکچه به بيرون آمدن و آزاد بودن علاقه زيادي دارد. هنگامي که آن را آزاد مي کنيد زير نظرش داشته باشيد تا مانع از گم شدن حيوان و يا جويدن اشياء قيمتي ، گياهان و سيم برق شويد.

طول عمر

حدود 4-8 سال. برخي تا 10 سال نيز عمر مي کنند.

مشکالت سلامتي

اسهال به دليل چرک و باکتري ها و غذاهاي فاقد ارزش. گرما زدگي ، چرک تنفسي که غالباً منجر به مرگ حيوان مي شود. بيماريهاي پوستي ، کمبود ويتامين ث و سرطان دندان قابل ذکر مي باشد.

بارداري

زايمان خوکچه ها در فصول گرم سال اتفاق مي افتد. دوران حاملگي 9 هفته مي باشد که در مقايسه با ساير جوندگان زياد است. بر خلاف موشها نوزادان خوکچه با مو به دنيا مي آيند و 2-3 روز بعد از به دنيا آمدن شروع به خوردن غذا مي نمايند. حدود 2-3 هفته شير مي خورند. تعداد بچه ها 1-4 عدد مي باشد. سن بلوغ در خوکچه 60-70 روز است.

منشاء

موطن اصلي آنها جنوب آمريکا مي باشد. در آنجا خوکچه را Cavies مي نامند. خوکچه ها 2000سال قبل از ميلاد دست آموز گشتند و حدود سال 1500 به اروپا وارد شدند. از خوکچه بعنوان يک منبع غذايي استفاده مي شده است و حتي امروزه در آمريکا بعنوان منبع پروتئين اقدام به خوردن اين حيوان مي نمايند.

هنوز هم در آمريکا برخي از آنها به صورت وحشي در گروه هاي 5-10 تايي زندگي مي کنند. نوزاد اين حيوان مي تواند بدود وقتي فقط 3 ساعت عمر دارد. بعضي از خوکچه هاي وحشي طولي معادل 1 متر دارند. امروزه از آنها بيشتر در آزمايشات علمي استفاده مي شود.


بلند شدن ناخن ها


نویسنده دکتر امید فرهادیان
نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

دانستنی هایی لازم در مورد گربه 

دانستنی هایی لازم در مورد گربه

معرفي گربه
گربه‌ عضو خانواده‌ گربه‌سانان‌ بوده‌ و حيواني‌ گوشتخوار مي‌باشد. از خصوصيات‌ گربه‌سانان‌ يكي‌ پوشش‌ راه‌راه‌ يا لكه‌اي‌ تيره‌ در زمينه‌اي‌ روشن‌تر بوده‌ كه‌ اين‌ لكه‌ها و خطوط از هم‌ جدا مي‌باشند. خصوصيت‌ ديگر داشتن‌ پوزه‌ كوتاه‌ ودندانهايي‌ است‌ كه‌ براي‌ بريدن‌ و پاره‌كردن‌ تخصصي‌ شده‌اند.
گربه‌ اهلي‌ با سگ‌ متفاوت‌ است‌. سگ‌ اجتماعي‌تر و با وفا بوده‌ ولي‌ گربه‌ منزوي‌ و خودخواه‌ مي‌باشد. بيش‌ از 100 نژادشناخته‌ شده‌ گربه‌ وجود دارد اگر چه‌ بيشتر گربه‌ها دورگه‌ مي‌باشند. گربه‌ها را ميتوان‌ در 2 گروه‌ كلي‌ موكوتاه‌ و موبلندتقسيم‌بندي‌ نمود.
گربه‌ بالغ‌ 30 دندان‌ دارد. فكهاي‌ گربه‌ حركت‌ جانبي‌ ندارند تا غذا آسياب‌ شوند، ضمنا دندانهاي‌ آسيا نيز داراي‌ سطح‌آسياب‌كردن‌ نيستند، در عوض‌ زبان‌ سوهان‌ مانند گربه‌ توانايي‌ جداكردن‌ گوشت‌ از استخوان‌ (ونيز تيمار كردن‌ بدن‌) رادارد.
گربه‌ها بطور طبيعي‌ شبگرد هستند و در طول‌ روز بيشتر اوقات‌ را استراحت‌ مي‌كنند. اينكه‌ گفته‌ مي‌شود گربه‌ها درتاريكي‌ مي‌بينند صحت‌ ندارد، ولي‌ در نور كم‌ قادر به‌ ديدن‌ مي‌باشند. بدن‌ گربه‌ها داراي‌ انعطاف‌ زيادي‌ است‌ و هنگام‌دويدن‌ و تعقيب‌ شكار به‌ سرعت‌ به‌ حداكثر سرعت‌ خود مي‌رسد ولي‌ به‌ دليل‌ داشتن‌ ريه‌هاي‌ كوچك‌ طاقت‌ زيادي‌ ندارد(برخلاف‌ سگ‌) و زود خسته‌ مي‌شود.
چرخه‌ زندگي‌ گربه
گربه‌ ماده‌ پس‌ از 61-68 روز دوران‌ بارداري‌ (متوسط 63) بطور ميانگين‌ 3-5 نوزاد به‌ دنيا مي‌آورد. بدن‌ نوزادان‌ از موپوشيده‌ شده‌ ولي‌ چشمها و گوشهايشان‌ بسته‌ مي‌باشد. وزن‌ آنها هنگام‌ تولد بين‌ 90-140 گرم‌ بوده‌ و اضافه‌ وزن‌ طبيعي‌حدود 80-100 گرم‌ در هفته‌ مي‌باشد. در هفته‌ اول‌ زندگي‌، نوزادان‌ تنها توانايي‌ مكيدن‌ سينه‌ مادر، خزيدن‌ و ميو كردن‌ رادارند. در صورتي‌ كه‌ بچه‌ها به‌ ميزان‌ كافي‌ شير بخورند و جاي‌ مناسب‌ و گرم‌ داشته‌ باشند اغلب‌ ساكت‌ يا خواب‌ هستند.در حدود 10 روزگي‌ چشمها باز شده‌ و در حدود 20 روزگي‌ بچه‌ها قادرند با زبان‌ نيز شير بنوشند. در هفته‌ چهارم‌ علاوه‌بر شير مادر مي‌توان‌ به‌ بچه‌ها شير و غذاي‌ نرم‌ كمكي‌ داد. بچه‌ گربه‌ها حتما بايد تا 2 ماهگي‌ شير بخورند. بچه‌ گربه‌ها حدود 6-7 ماهگي‌ بالغ‌ مي‌شوند ولي‌ آبستني‌ در سن‌ كمتر از يك‌ سال‌ مناسب‌ نيست‌ زيرا گربه‌ ماده‌ هنوزجثه‌ لازم‌ را پيدا نكرده‌ است‌. گربه‌ ماده‌ تا 8 سالگي‌ و نر تا 10 سالگي‌ قابليت‌ جفت‌گيري‌ مناسب‌ دارند. طول‌ عمر گربه‌ساكن‌ منزل‌ با شرايط مناسب‌ حدود 12-15 سال‌ است‌.
انتخاب‌
هنگام‌ انتخاب‌ گربه‌ به‌ سن‌، جنس‌ و پوشش‌ بدن‌ آن‌ توجه‌ كنيد.
سن‌: بچه‌ گربه‌ نياز به‌ مراقبت‌ بيشتري‌ دارد ولي‌ سازش‌ پذيرتر است‌ بخصوص‌ اگر حيوان‌ ديگري‌ در خانه‌ باشد. بچه‌گربه‌ را ميتوان‌ به‌ ميل‌ خود تربيت‌ كرد و دردسر آن‌ كمتر از گربه‌ بالغي‌ است‌ كه‌ عادات‌ قديم‌ دارد. بهتر است‌ بچه‌ گربه‌ تا 8هفته‌ نزد مادرش‌ باشد.
جنس‌: ماده‌ مهربانتر، مطيع‌تر و بازيگوش‌تر است‌. گربه‌ نر براي‌ حفظ قلمرو خود مبارزه‌ مي‌كند. اگر گربه‌ نر اخته‌ شودمطيع‌تر خواهد شد. اگر گربه‌ ماده‌ داريد بايد مراقب‌ آبستني‌ ناخواسته‌ نيز باشيد.
پوشش‌ بدن‌: گربه‌ موكوتاه‌ وقت‌ كمتري‌ جهت‌ نگهداري‌ مي‌گيرد و مي‌تواند خود را تيمار كند. گربه‌ موبلند زيباتر است‌ولي‌ نياز به‌ برس‌زدن‌ روزانه‌ دارد و به‌ مشكلات‌ پوست‌ و مو حساس‌تر مي‌باشد.
فراهم‌ كردن‌ وسايل‌ اوليه
پيش‌ از آوردن‌ گربه‌ به‌ منزل‌ بهتر است‌ وسايل‌ زير تهيه‌ شده‌ باشد. ظرف‌ آب‌ و غذا، محل‌ خواب‌، قفس‌ محل‌ گربه‌،برس‌، جعبه‌ براي‌ بچه‌ گربه‌، ظرف‌ يا سيني‌ شن‌ (جهت‌ دفع‌ ادرار و مدفوع‌) و يك‌ گلدان‌ چمن‌ يا گياه‌ غير سمي‌ (درصورتيكه‌ گربه‌ شما هميشه‌ داخل‌ است‌).
ظرف‌ آب‌ و غذا: بهتر است‌ فلزي‌ باشد و هر روز شسته‌ شود.
محل‌ خواب‌: گربه‌ نسبت‌ به‌ سگ‌ به‌ جاي‌ راحت‌تري‌ نياز دارد كه‌ از سرما و رطوبت‌ زياد مصون‌ باشد.
كنده‌ كوچك‌ جهت‌ پنجه‌ كشيدن‌: گربه‌ براي‌ تيز كردن‌ پنجه‌هاي‌ خود عادت‌ به‌ پنجه‌ كشيدن‌ دارد. بهتر است‌ يك‌ وسيله‌برايش‌ فراهم‌ كنيد در غير اينصورت‌ به‌ مبلمان‌ و فرش‌ شما ممكن‌ است‌ آسيب‌ وارد نمايد.
چمن‌ داخل‌ خانه‌: اگر گربه‌ هميشه‌ داخل‌ خانه‌ است‌ براي‌ جويدن‌ بايد گياه‌ در دسترس‌ داشته‌ باشد. علف‌ منبع‌ فيبرخوب‌ براي‌ گربه‌ است‌. ضمنا براي‌ گربه‌هاي‌ مو بلند كه‌ ممكن‌ است‌ كلاف‌ مو در معده‌شان‌ تشكيل‌ شود مي‌تواند بعنوان‌قي‌آور عمل‌ كند.
ظرف‌ شن‌: شن‌ آن‌ بايد بطور مرتب‌ و حداقل‌ هر 3 روز يكبار تعويض‌ شده‌ و تميز نگه‌ داشته‌ شود.
نگهداري‌ در خانه
گربه‌ را مي‌توان‌ به‌ راحتي‌ در خانه‌ نگه‌ داشت‌ به‌ شرطي‌ كه‌ سرگرمي‌ و تفريح‌ داشته‌ باشد. در نگهداري‌ گربه‌ 4 اصل‌ زيررا رعايت‌ كنيد.
1ـ پيرايش‌: گربه‌ مو بلند هر روز و گربه‌ مو كوتاه‌ 1 بار در هفته‌ برس‌ زده‌ شود. بعد از غذا براي‌ اينكار زمان‌ مناسبي‌ است‌.
2ـ تغذيه‌: به‌ گربه‌ خود بطور منظم‌، در زمان‌ معين‌ و در يك‌ مكان‌ مشخص‌ غذا بدهيد.
3ـ بازي‌: حداقل‌ روزي‌ 15 دقيقه‌ بازي‌ مورد نياز گربه‌ است‌ (بويژه‌ اگر فقط در منزل‌ باشد).
4ـ خواب‌: مكان‌ خواب‌ و استراحت‌ گربه‌ در نقطه‌اي‌ ساكت‌ باشد.
فعاليت‌ و بازي‌
گربه‌ها نياز به‌ بيرون‌ بردن‌ روزانه‌ ندارند ولي‌ بايد آزاد باشند تا فعاليت‌ طبيعي‌ خود را انجام‌ دهند. گربه‌ها (بويژه‌ بچه‌گربه‌) به‌ بازي‌ روزانه‌ نياز دارند. توپ‌ پينگ‌پنگ‌، گلوله‌ كاموا و كارتن‌ خالي‌ اسباب‌ بازيهاي‌ مورد علاقه‌ گربه‌ به‌ شمارمي‌رود.
تغذيه‌
انواع‌ غذاي‌ مناسب‌ براي‌ گربه‌ عبارت‌ است‌ از:
1ـ غذاي‌ تازه‌: شامل‌ گوشت‌، مرغ‌، ماهي‌، تخم‌ مرغ‌ پخته‌، شير و غيره‌.
2ـ غذاي‌ آماده‌: شامل‌ غذاي‌ كنسرو شده‌ (Canned food)، غذاي‌ خشك‌ (Dry food) و غذاي‌ نيمه‌ مرطوب‌ (Semimoist food)مي‌باشند ولي‌ در صورتي‌ كه‌ غذاي‌ تازه‌ مصرف‌ شود بايد بصورت‌ پخته‌ بوده‌ و نياز به‌ بالانس‌ دارد.
شير: هميشه‌ بايد شير تازه‌ داده‌ شود. شير را نبايد بعنوان‌ جايگزين‌ آب‌ داد.
برخي‌ گربه‌ها توانايي‌ هضم‌ لاكتوز راندارند. در ناراحتي‌ معده‌ شير گاو داده‌ نشود.
آب‌: آب‌ تازه‌ بايد هميشه‌ در دسترس‌ گربه‌ باشد. نياز گربه‌ به‌ آب‌ بستگي‌ به‌ نوع‌ غذا دارد.
نوع‌ و شرايط تغذيه‌
هر گربه‌ بايد داراي‌ ظرف‌ آب‌ و غذاي‌ جداگانه‌ و تميز باشد. زير ظرف‌ آب‌ و غذا بهتر است‌ روزنامه‌ انداخته‌ شود.محل‌ غذاخوري‌ گربه‌ بايد در جايي‌ ساكت‌ و تميز (مثلا گوشه‌ آشپزخانه‌) باشد و كمتر تغيير كند.
در صورتي‌ كه‌ بيش‌ از يك‌ گربه‌ داريد ظروف‌ غذا جدا باشد. يك‌ گربه‌ بزرگ‌ ممكن‌ است‌ به‌ يك‌ بچه‌ گربه‌ اجازه‌غذاخوردن‌ در يك‌ ظرف‌ مشترك‌ را ندهد. از سنين‌ پائين‌ بايد سعي‌ كرد گربه‌ را به‌ غذاهاي‌ مختلف‌ متنوع‌ عادت‌ داد.
بچه‌ گربه‌ تا 2 ماهگي‌ بايد در كنار مادر باشد و شير مادر را به‌ حد كافي‌ بخورد. از سن‌ 1 ماهگي‌ ميتوان‌ علاوه‌ بر شير مادرغذاي‌ نرم‌ جامد و شير گاو را نيز اضافه‌ كرد. در صورتيكه‌ بچه‌ گربه‌اي‌ به‌ اندازه‌ كافي‌ شير مادر را نخورده‌ باشد بايد تا 4ماهگي‌ شيرگاو در غذاي‌ بچه‌ گربه‌ موجود باشد (حداقل‌ 1 وعده‌) در صورتي‌ كه‌ گربه‌ نتواند شير گاو را هضم‌ كند ميتوان‌به‌ جاي‌ آن‌ ماست‌ شيرين‌ داد.
تعداد وعده‌هاي‌ غذايي‌ با توجه‌ به‌ سن‌ گربه‌ متفاوت‌ است‌.
1-2 ماهگي‌: 6 وعده‌. حداقل‌ 3 وعده‌ شير ولرم‌ و 3 وعده‌ غذاي‌ جامد نرم‌.
2-4 ماهگي‌: 4-5 وعده‌. 2 وعده‌ شير ولرم‌ و 2-3 وعده‌ غذا.
4-6 ماهگي‌: 3 وعده‌.
6 ماهگي‌ به‌ بعد: 2 وعده‌.
در آبستني‌ سنگين‌: 2-4 وعده‌ (13 بيشتر از غذاي‌ معمول‌).
در دوران‌ شيردهي‌: 4-5 وعده‌
گربه‌ پير: 2-3 وعده‌ ولي‌ ميزان‌ غذاي‌ هر وعده‌ كمتر باشد.
نظافت‌ و تميز كردن
برس‌ زدن‌: گربه‌ مو كوتاه‌ 1-2 بار در هفته‌ و گربه‌ مو بلند هر روز بايد برس‌ زده‌ شوند. اين‌ كار بايد به‌ آرامي‌ و در جهت‌موهاي‌ بدن‌ انجام‌ شود. در صورتي‌ كه‌ روي‌ بدن‌ كرك‌ بوجود آمده‌ باشد مي‌توان‌ از شانه‌ فلزي‌ براي‌ باز كردن‌ آن‌ استفاده‌نمود.
موي‌ گربه‌ بطور طبيعي‌ مي‌ريزد. در صورتي‌ كه‌ بطور منظم‌ برس‌ زده‌ نشود گربه‌ موهاي‌ سست‌ ريخته‌ شده‌ را خواهدبلعيد. اين‌ موها قادرند در دستگاه‌ گوارش‌ كنار هم‌ جمع‌ شده‌ و ايجاد گلوله‌هاي‌ مو (Hair ball) و انسداد نمايند.
تميز كردن‌ چشم‌، گوش‌ و دندان‌: حداقل‌ هفته‌اي‌ يكبار چشم‌ها و گوشها بايد بوسيله‌ پنبه‌ مرطوب‌ و تميز شده‌ و دندانهابا مسواك‌ كوچك‌ يا گوش‌ پاك‌كن‌ مسواك‌ زده‌ شوند. گربه‌ را بايد از بچگي‌ به‌ اين‌ موارد عادت‌ داد.
كوتاه‌ كردن‌ ناخنها: در صورتي‌ كه‌ گربه‌ شما دائم‌ در خانه‌ است‌ بهتر است‌ بطور منظم‌ انجام‌ شود. عمل‌ جراحي‌ قطع‌ناخن‌ توصيه‌ نمي‌شود زيرا دفاع‌ طبيعي‌ را از گربه‌ مي‌گيرد.
حمام‌ كردن‌: بطور كلي‌ گربه‌ نياز به‌ شستشو ندارد مگر اينكه‌ بدن‌ آن‌ واقعا كثيف‌ شده‌ باشد. در صورت‌ نياز به‌ حمام‌كردن‌، اين‌ كار بايد با آب‌ گرم‌ و شامپو مخصوص‌ انجام‌ شده‌ و پس‌ از آن‌ بدن‌ گربه‌ كاملا خشك‌ شود.
تربيت گربه‌
تربيت‌ گربه‌ از سگ‌ مشكل‌تر مي‌باشد. در ابتدا گربه‌ بايد نام‌ خود را بداند.
هنگام‌ غذا دادن‌ يا زمان‌ خواب‌ او را صداكنيد. بزودي‌ ياد مي‌گيرد كه‌ پاسخ‌ دهد.
عصبانيت‌ گربه‌: عموما گربه‌ها با انسان‌ رفتار تهاجمي‌ ندارند. در صورتي‌ كه‌ گربه‌ شما ناگهان‌ حمله‌ كرده‌ تا شما را گازبگيرد و چنگ‌ زند ممكن‌ است‌ به‌ دليل‌ درد، حال‌ ناخوش‌ و جابجايي‌ همراه‌ با خشونت‌ شما باشد. گربه‌هايي‌ كه‌ دائما درداخل‌ خانه‌ هستند و وسايل‌ بازي‌ ندارند، بيشتر عصباني‌ و تهاجمي‌ مي‌شوند.
اگر گربه‌ هنگام‌ بازي‌ چنگ‌ زند معمولا آسيب‌ نمي‌رساند. اگر گربه‌ به‌ پشت‌ خوابيده‌ باشد در اين‌ حالت‌ احساس‌آسيب‌ پذيري‌ كرده‌ و بيشتر تهاجمي‌ مي‌شود.
ولگردي‌: گربه‌هاي‌ نر و گربه‌هايي‌ كه‌ بد نگهداري‌ مي‌شوند ممكن‌ است‌ چنين‌ عادتي‌ پيدا كنند. با صدا زدن‌ مرتب‌ گربه‌هنگام‌ غذادادن‌ و فراهم‌ كردن‌ وسايل‌ بازي‌ در منزل‌ بايد با اين‌ عادت‌ مبارزه‌ كرد.
جويدن‌ گياهان‌ خانگي‌: اگر گربه‌ شما برگ‌ گلداني‌ را مرتب‌ مي‌جود، مي‌توان‌ در چند مرحله‌ روي‌ آن‌ آبليموي‌ رقيق‌اسپري‌ كرد. بيشتر گربه‌ها مزه‌ آن‌ را دوست‌ ندارند.
تنبيه‌ كردن‌: ديسپلين‌ را بايد از بچگي‌ اجرا كرد. نبايد براي‌ اجراي‌ آن‌ كاري‌ كرد كه‌ گربه‌ دردش‌ بيايد. يك‌ روش‌ مناسب‌تنبيه‌، اسپري‌ كردن‌ آب‌ با يك‌ آب‌پاش‌ يا سرنگ‌ است‌.
رفتار گربه با ساير حيوانات خانگي
وقتي‌ كه‌ براي‌ اولين‌ بار مي‌خواهيد بچه‌ گربه‌ جديدي‌ كنار حيوانات‌ ديگر بياوريد، چند هفته‌ اول‌ جداگانه‌ غذا داده‌ ورفتار آنها را با هم‌ زير نظر داشته‌ باشيد.
معرفي‌ بچه‌ گربه‌ جديد به‌ يك‌ گربه‌ بالغ‌ خيلي‌ مشكل‌ است‌ و ممكن‌ است‌ آنراتهديد كند.
سگ‌ و گربه‌: اولين‌ رويارويي‌ آنها را كنترل‌ كنيد. بهتر است‌ اولين‌ رويارويي‌ سگ‌ شما با بچه‌ گربه‌ جديد هنگامي‌ باشدكه‌ گربه‌ خواب‌ است‌. وقتي‌ كه‌ سگ‌ و گربه‌ به‌ هم‌ عادت‌ كردند مي‌توان‌ به‌ راحتي‌ آنها را كنار هم‌ قرار داد.
گربه‌ و خرگوش‌: بايد تحت‌ نظر باشند. اگر گربه‌ روي‌ حيوان‌ كوچكي‌ بپرد مي‌تواند به‌ آن‌ آسيب‌ برساند (حتي‌ در بازي‌)اگر گربه‌ بالغي‌ در خانه‌ داريد اجازه‌ ندهيد حيوانات‌ كوچك‌ (بچه‌ خرگوش‌، همستر، مرغ‌ عشق‌ و ...) از قفس‌ خارج‌شوند.
سلامتي‌ گربه‌
گربه‌ سالم‌ داراي‌ اشتهاي‌ خوب‌، پوشش‌ شفاف‌ و حركت‌ آسان‌ بوده‌ و از زندگي‌ لذت‌ مي‌برد. در منزل‌ به‌ نشانه‌هاي‌ زيرتوجه‌ كنيد:
پوشش‌ بدن‌: خارش‌، ريزش‌ موي‌ زياد، انگل‌ خارجي‌ و تغيير رنگ‌ پوست‌.
چشم‌ها: آبريزش‌، التهاب‌ ملتحمه‌ و پلك‌ سوم‌، تار بودن‌ قرنيه‌ و عدسي‌.
گوش‌: خارش‌ گوش‌، تورم‌، نگه‌داشتن‌ سر به‌ يك‌ طرف‌، ترشحات‌ قهوه‌اي‌.
بيني‌: آبريزش‌، عطسه‌، صداي‌ تنفسي‌ غير طبيعي‌
دندانها: لثه‌هاي‌ متورم‌، بوي‌ بد تنفسي‌.
دفع‌: اسهال‌، ترشحات‌ دستگاه‌ تناسلي‌، دفع‌ مكرر ادرار.
لاغري‌: مي‌تواند به‌ دليل‌ انگل‌، بيماري‌ يا سوء تغذيه‌ باشد.
كاهش‌ اشتها: در هواي‌ داغ‌ يا متعاقب‌ بيماري‌ پيش‌ مي‌آيد. نبايد به‌ زور به‌ گربه‌ غذا داد. غذا را عوض‌ كرده‌ يا غذاي‌مطبوع‌ گرم‌ با مقادير كم‌ داده‌ شود. غذايي‌ را كه‌ گربه‌ امتناع‌ مي‌كند پس‌ از 10 دقيقه‌ دور بياندازيد.
استفراغ‌: گاهي‌ به‌ دليل‌ ماده‌ مضر بلعيده‌ شده‌ است‌ يا براي‌ خلاصي‌ از كلافه‌ مو. اگر استفراغ‌ ادامه‌ يابد و همراه‌ اسهال‌باشد يا خون‌ نيز وجود داشته‌ باشد نشانه‌ بيماري‌ است‌.
بيماريهاي‌ مشترك‌
مهمترين‌ بيماريهايي‌ كه‌ از گربه‌ ممكن‌ است‌ به‌ انسان‌ سرايت‌ كند عبارتند از هاري‌، توكسوپلاسموز، عفونتهاي‌قارچي‌ و انگلي‌. بايد توجه‌ داشت‌ كه‌ همه‌ اينها قابل‌ پيشگيري‌ مي‌باشند.
هاري‌ بوسيله‌ واكسيناسيون‌ منظم‌ گربه‌ و بيماريهاي‌ انگلي‌ با تجويز منظم‌ داروهاي‌ ضدانگلي‌ قابل‌ پيشگيري‌ هستند.جهت‌ پيشگيري‌ از
توكسوپلاسموز، گربه‌ شما نبايد غذاي‌ خام‌ خورده‌ يا اجازه‌ شكار داشته‌ باشد. ضمنا با گربه‌هاي‌ولگرد تماس‌ نداشته‌ باشد.
مراقبتهاي‌ دامپزشكي‌
گربه‌ را بايد مرتب‌ نزد دامپزشك‌ برد. واكسيناسيون‌ گربه‌ نيز در سال‌ اول‌ 2 و 3 ماهگي‌ و سپس‌ سالي‌ يكبار توسطدامپزشك‌ انجام‌ مي‌شود. داروهاي‌ ضد انگل‌ بايد هر 6 ماه‌ يكبار تجويز شوند.
تجويز دارو: براي‌ خوراندن‌ قرص‌ يك‌ نفر گربه‌ را محكم‌ گرفته‌، سر گربه‌ را با يك‌ دست‌ گرفته‌ و با دست‌ ديگر كه‌قرص‌ در آن‌ است‌ به‌ آرامي‌ دهان‌ را باز مي‌كنيم‌.
قرص‌ را در انتهاي‌ زبان‌ قرار داده‌ دهان‌ را بسته‌ و كمي‌ بالا نگه‌ ميداريم‌ تابلع‌ نمايد. داروي‌ مايع‌، با سرنگ‌ (بدون‌ سوزن‌) از گوشه‌ دهان‌ به‌ آرامي‌ داده‌ مي‌شود. براي‌ قطره‌ گوش‌، ابتدا گوش‌ را ازترشحات‌ پاك‌ كرده‌ بعد لبه‌ گوش‌ را به‌ عقب‌ مي‌بريم‌ تا مجرا مشخص‌ شود. پس‌ از تجويز قطره‌ به‌ آرامي‌ ماساژ داده‌مي‌شود.
گربه‌ بيمار: گربه‌ بيمار يا پس‌ از عمل‌ جراحي‌ نياز به‌ مراقبت‌ دارد. گربه‌ را بايد در جايي‌ آرام‌، گرم‌ و تميز قرار داد. يك‌كارتن‌ كه‌ كف‌ آن‌ روزنامه‌ يا پارچه‌ است‌ مناسب‌ مي‌باشد. غذاي‌ آن‌ نيز بايد مطبوع‌، در حجم‌ كمتر و وعده‌هاي‌ بيشتر داده‌شود.
كمكهاي‌ اوليه‌: اگر گربه‌ مجروح‌ پيدا كرديد قبل‌ از رساندن‌ به‌ مراكز درماني‌، زير آن‌ يك‌ پتوي‌ گرم‌ و نرم‌ انداخته‌ و باگرفتن‌ دو سر پتو گربه‌ را جابجا كنيد. نبايد چيزي‌ به‌ او خوراند و بيش‌ از 5-10 دقيقه‌ نبايد گربه‌ به‌ يك‌ سمت‌ خوابيده‌باشد.
اگر دست‌ و پا شكسته‌ باشد نيز گربه‌ را به‌ آرامي‌ روي‌ پتو قرار داده‌ پاي‌ شكسته‌ نبايد حركت‌ كند و بهتر است‌ بطرف‌بالا باشد.
تشخيص‌ نر و ماده‌
نرها بزرگتر از ماده‌ بوده‌ و داراي‌ گردن‌ قوي‌ مي‌باشند. در بچه‌ گربه‌ها تفريق‌ نر و ماده‌ با نگاه کردن به‌ اندام تناسلی براحتي‌ ميسرمي‌باشد . فاصله مقعد و آلت تناسلی در ماده ها کم و در نر ها زیاد تر است .
توليد مثل‌
گربه‌ ماده‌ 2 بار در سال‌ مي‌تواند زايمان‌ كند حالت‌ فحلي‌ او در هر فصل‌ چندين‌ بار تكرار شده‌ تا جفت‌گيري‌ انجام‌شود. در زمان‌ فحلي‌ گربه‌ ماده‌ بيقرار بوده‌ و پر سرو صدا مي‌شود. گربه‌ ماده‌ تنها در پاسخ‌ به‌ عمل‌ جفت‌گيري‌،تخمك‌گذاري‌ را انجام‌ مي‌دهد.
گربه‌ آبستن‌ تا هفته‌ پنجم‌ آبستني‌ نياز به‌ توجه‌ بيشتر ندارد و تنها حمل‌ و نقل‌ آن‌ بايد با احتياط باشد. در 4 هفته‌ پاياني‌اشتهاي‌ آن‌ زياد شده‌ و نياز به‌ غذاي‌ بيشتري‌ دارد (بويژه‌ گوشت‌ و ماهي‌).
در 2 هفته‌ پاياني‌ رشد جنين‌ها سريع‌ بوده‌ و به‌ مادر بايد شير كافي‌ و ساير غذاها به‌ هر ميزان‌ كه‌ مي‌خواهد داده‌ شود.دادن‌ قرصهاي‌ ويتامين‌ و مكمل‌ نيز در اين‌ زمان‌ سودمند است‌.
براي‌ زايمان‌ ماده‌ گربه‌ بايد يك‌ جعبه‌ مناسب‌ آماده‌ شده‌ و در مكاني‌ نسبتا تاريك‌ قرار داده‌ شود زيرا نوزادان‌ به‌ نورزياد حساس‌ مي‌باشند (حتي‌ قبل‌ از باز شدن‌ پلكها). نوزادان‌ هر كدام‌ با جفت‌ جداگانه‌ به‌ دنيا مي‌آيند. گربه‌ ماده‌ بچه‌ها را به‌تنهايي‌ بزرگ‌ كرده‌ و آنها را در برابر گربه‌ نر نيز حفظ مي‌كند
عقيم‌ كردن‌
صاحباني‌ كه‌ نمي‌خواهند گربه‌شان‌ بچه‌دار شود مي‌توانند با مراجعه‌ به‌ دامپزشك‌ آن‌ را عقيم‌ كنند. سن‌ مناسب‌ براي‌اين‌ عمل‌ بين‌ 5-6 ماهگي‌ مي‌باشد.
مطالب برگرفته شده از حیوانات ایران میباشد

نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

راهنمای نگهداری و پرورش ایگوانا  

راهنمای نگهداری و پرورش ایگوانا

ایگوانای سبز یا سوسمار درختی که مدت زیادی نیست به ایران راه پیدا کرده، به عنوان حیوان خانگی محسوب می شود. این خزنده حیوانی است خونسرد، گیاه خوار و تخم گذار. طول بدن حیوان به هنگام خروج از تخم بین 3 تا 5 سانتیمتر و دم آن حدوداً سه برابر طول بدن می باشد. این نسبت با رشد حیوان تغییر کرده و طول دم تقلیل پیدا می کند. زیست گاه ایگوانا غالباً مناطق گرمسیری بوده و نگهداری آن در زمستان باید همراه با سیستم گرمایی صورت پذیرد. نگهداری ایگوانا خصوصاً در سن کم باید توام با صبر و حوصله باشد. عدم تحرک و خواب زیاد حیوان، شاید برای کسانی که دوست دارند مدام تحرک حیوان خانگی را ببینند، خسته کننده باشد.
لوازم لازم جهت نگهداری ایگوانا:
از آنجائیکه لازم است ایگوانای شما در داخل خانه بسر برد، ضرورت دارد نسبت به تهیۀ یک خانۀ شیشه ای مشابه آکواریوم، اقدام نمائیم.
ابعاد این آکواریوم برای سال اول می تواند 90 * 60 و به ارتفاع 60 سانتیمتر باشد. ظروف غذا و یک ظرف آب نیز باید در آن تعبیه شود. همچنین یک ظرف آب ترجیحاً با دیوارۀ کوتاه نیز برای آبتنی حیوان، توصیه میگردد. ظرف های آب باید همه روزه تخلیه و تمیز گردد و آب تازه در اختیار حیوان قرار گیرد.
کف قفس میتواند با سنگ ریزه یا پوشال چوب بسیار نرم پوشانده شود و یک تکه شاخۀ درخت برای آنکه حیوان بتواند بر روی آن برود، نیاز است.
آفتاب گرفتن حیوان ضروری است. اگر این امکان باشد که آکواریوم در جائی باشد که آفتاب بر آن بتابد، به هضم غذا و مسائل گوارشی حیوان کمک شایانی شده است. ایگوانا می تواند تمام میوه جات و سبزیجات را مصرف نماید. خوب است مخلوطی از این میوه جات و سبزیجات به حیوان خورانده شود. کاهوو گوجه فرنگی غذاهای مناسبی برای حیوان نمی باشد. می توانید با ریز کردن سبزیجات مشابه اسفناج، برگ چقندر، برگ ترب و رنده کردن کدو، هویج، سیب درختی ( البته به میزان بسیار کم ) غذای مناسبی برای حیوان تدارک ببینید. با رشد حیوان تکه های غذا بزرگتر خواهد شد. دمای مناسب برای حیوان بین 22 تا 30 درجه سانتیگراد است.
همانگونه که اشاره شد ایگوانا نیازمند به تابش نور خورشید است. جهت جبران این کمبود، خصوصاً برای آنهائیکه از نور خورشید در داخل منزل بهره مند نیستند، ضرورت دارد آکواریوم مجهز به لامپ باشد. در غیر این صورت حیوان به علت عدم تغذیه خوب و جذب غذا U.V.A و U.V.B هائی از نوع و اختلال در سیستم گوارشی به مرور از بین خواهد رفت.
رشد کامل حیوان طی 2 تا 3 سال انجام می پذیرد. حیوان در طول هر سال باید 25 تا 35 سانتیمتر رشد داشته باشد و پس از پایان سه سال طول حیوان حداقل به 150 سانتیمتر خواهد رسید. در شرایط ایده آل حیوان میتواند تا 180 الی 200 سانتیمتر رشد نماید و حداکثر وزن حیوان 20 کیلوگرم خواهد شد. ایگوانا همزمان با رشد مبادرت به پوست اندازی می کند. این پوست بصورت نازک از روی بدن حیوان برداشته می شود که نیازی نیست در این کار خودمان دخالتی داشته باشیم. با هر مرحله از رشد پوست حیوان از رنگ سبز به قهوه ای تبدیل شده و پس از پوست اندازی رنگ شفاف سبز دوباره به چشم می خورد. 

حداقل عمر حیوان در خانه 15 سال می باشد. چنانه شرایط مناسب باشد عمر حیوان به 18 سال نیز افزایش پیدا می کند.
تشخیص جنسیت حیوان در سال اول کمی مشکل است. حیوان نر دارای شاخه هایی در گونه ها، سر و گردن است که بیشتر از ماده ها و رنگین تر رشد می کند( مشابه تاج و ریش در بین خروس و مرغ ). ماده ها نیز از شاخ هائی بهره مند هستند که کمرنگ تر و کوچکتر است. بنابراین هر دو جنس از بدو تولد دارای آن می باشند. خارهایی نیز در قسمت داخل پاهای عقب حیوان، به تشخیص جنسیت کمک می نماید که این خارها نیز در سال اول قابل استدلال نمی باشند. ایگوانای ماده در طول دوره تخم گذاری تا 50 تخم خواهد گذاشت که غالبا 30 تا 35 درصد از تخم ها تبدیل به نوزاد خواهد شد.

جهت خرید این موجود بی آزار و دوست داشتنی با مشاوران صدای دامپزشکی ایران تماس بگیرید:

۰۹۳۶۳۰۶۹۵۴۵

نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

طوطی ارا ارا(ara ara) یا ماکائو(macaw) 

طوطی ارا ارا(ara ara) یا ماکائو(macaw)

این طوطی های فوق الاده باهوش،زیبا وگران قیمت را: ارا ارا(ara ara) مینامند . نام دیگر انها ماکائو(macaw) میباشد

قیمت انها ازیک میلیون و پانصد هزار تومان تا ۷میلیون تومان میباشد گاهی هم بیشتر !


ادامه مطلب
نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

انواع کاکادو ها 

کاکادو 

 

کاکادو کاکل سفید با تاج کوچک گوگردی  leser sulphur-crested Cockatoo

پراکندگی جغرافیایی: جزیره سولاوزی و جزایر اطراف ان.

اندازه: 33 سانتی متر

جیره غذایی: تخمه و دانه های دیگر مانند بادام و پسته همراه با میوه و سبزیجات

پرندگان نابالغ: باتوجه به عنبیه خاکستری تیره براحتی قابل تشخیص اند.

تعیین جنسیت: پرنده ماده بالغ از روی عنبیه قرمزش قابل تشخیص است.

ویژگی و جزابیتهای این پرنده: پرنده فعال و شادابی است

کاکادو به علت هوش فوق الاده و طبیعت فعال و شادابی که دارد، به صورت یکی از محبوبترین پرندگان زینتی درامده است. برای نگهداری این پرنده زینتی همیشه با یک کاکادو جوان اغاز کنید.

با توجه به صدای ناهنجار ، جثه بزرگ و منقار قوی انها که می تواند به وسایل مختلف اسیب وارد کند، اسان نخواهد بود. باوجود این اگرتوجه کافی به این پرنده  دارید، به شما علاقه زیادی نشان می دهد و به پرنده ای بسیار رام و اهلی تبدیل می شود.در صورتی که به این پرنده توجه کافی نشود به عارضه کندن پرها دچار می گردد. در صورت بروز این حالت، بر طرف کردن ان بسیار دشوار خواهد بود.

  کاکادو کاکل سفید تاج زرد  Citron crested Cockatoo

هرچند از نام پرنده چنین بر می اید که رنگ تاج و نقش و نگارهای روی بدن ان زرد باشد اما رنگ انها نارنجی است

 

در ادامه:

 کاکادوی مشکی

 کاکادوی کاکل سفید ملوکان


ادامه مطلب
نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

قو Swan 

 

دانستنی هایی راجع به قو

قوها بزرگ ترین پرندگان آبی

مطالب بیشتر در ادامه....


ادامه مطلب
نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

دلفین 

 

 

دلفین:

خانواده دلفین با 35 گونه بزرگترین خانواده زیر راسته نهنگهای دندان دار محسوب می شود.اعضای این خانواده در تمام آبهای آزاد جهان و همچنین بعضی رودخانه های در امتداد آب شیرین انتشار دارند.این خانواده از دوره آئوسن ظاهر شده اند.پوست بدن دلفینها معمولا صاف و برهنه است.ممکن است در سر و تنه تعدادی از آنها مو وجود داشته باشد.از گوشهای خارجی فقط سوراخ کوچکی نمایان است و سوراخ بینی که یک یا دو عدد می باشند در بالا و عقب سر قرار گرفته اند تا عمل تنفس در سطح آب را سهولت بخشند این سوراخها بوسیله پرده ای خود به خود بسته می شوند. تعداد دندانها زیاد و در بعضی گونه ها به 260 عدد می رسد و عمدتا از ماهی ها و جانوران کوچک تغذیه می کنند. طول آنها از 2/1 الی 9/3 متر و وزنشان از 23 تا 136 کیلوگرم متفاوت گزارش شده است.

بدن آنها مانند ماهی دوکی شکل و آئرو دینامیک است.این شکل میزان اصطکاک بدن جاندار و آب را کاهش و سرعت حرکت را افزایش می دهد. یک دلفین قادر است حدود 5/5 متر از سطح آب بیرون بپرد که این عمل نیاز به سرعتی در حدود 38 کیلومتر در ساعت دارد.

سر دلفین ها بزرگ و ناحیه گردنی کمی باریک است . دستها تبدیل به باله شنا شده  و پاها از بین رفته اند.در انتهای بدن،دم پهن افقی و دو قسمتی وجود دارد.

عضو اصلی حرکت این آبزی  باله دمی است و باله های پارویی شکل جلویی حرکات بدن را به طرف بالا و پایین تنظیم می کنند.الت تناسلی نر در جیب مخصوصی قرار دارد که در اثر تحریک بیرون می آید.بیضه ها در محوطه شکمی قرار داشته و شکل آنها بیضوی کشیده است.

پستانها در دلفین ماده یک جفت هستند که یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ  و کمی جلوتر از دم و درست در کنار منفذ تناسلی و داخل یک جیب یا کیسه که از جنس پوست است قرار گرفته اند.رفتار جفتگیری در هنگام روز و شامل جنگ بین نرها به همراه جست و خیز نر و ماده و نزدیک شدن انها به سطح آب درحال که شکم آنها به هم در تماس است صورت می گیرد.

در اغلب نمونه ها طول دوره بارداری بین 9 تا 12 ماه است.بین تولد اولین و دومین بچه ،حداقل دو سال فاصله وجود دارد.دربیشتر موارد هنگام تولد،نوزادها از دم خارج می شوند.بلافاصله پس از قطع بند ناف ،نوزاد بایستی سریعا خود را به سطح آب برساند و اولین تنفس را انجام دهد.وقتی نوزادها در سطح آب هستند ،مادرها بیشتر به آنها کمک می کنند. تا پس از جدا شدن کامل انها از زهدان مادر،مشکلی برایشان بوجود نیاید.

تا این لحظه نوزادها بوسیله مشیمیه مادر گرم نگاه داشته می شوند و از این به بعد در محیط اقیانوس قرار گرفته و تنظیم درجه حرارت بدن به شکل مستقل انجام می پذیرد.

نوک پستان درهنگام شیر دادن بوسیله فشار عضلات مخصوصی بیرون می زند. موقعی که بچه مشغول خوردن شیر می شود مادر با فشارهای مخصوصی که به مخزن شیر وارد می کند شیر را به سرعت به داخل دهان بچه هدایت می نماید.دلفین ها بچه های خود را 6 ماه تا یک سال و بعضا 18 ماه شیر می دهند جالب توجه اینکه ارزش کالریک شیر دلفین 10 برابر بیشتر از شیر گاو است.

دلفین ها به یکدیگر بسیار کمک می کنند.وقتی تولدی صورت می گیرد، دلفین های ماده نوزاد را از حمله کوسه ها محافظت می کنند. بعدها وقتی مادر به جستجوی غذا می رود دلفین های دیگر از نوزاد نگهداری نموده و به شکل یک حصار دفاعی شنا می کنند تا بچه دلفین ها با آرامش خیال درون حصار بازی کنند. این حیوانات حتی سعی می کنند یک بچه دلفین را که در تور ماهیگیری به دام افتاده است نجات دهند ولی معمولا ناکام می مانند.

آنها همچنین برای تهیه غذا همکاری نموده و در حالیکه به دور یک دسته ماهی حلقه می زنند ، آنها را به سطح آب روانه می کنند تا سایر اعضای گروه بتوانند با فراغ خیال تغذیه کنند.دلفین ها برای حفاظت خودشان در زیر پوست دارای یک لایه چربی هستند. ضخامت این لایه در برخی از گونه ها تا 50 سانتیمتر هم می رسد.

دلفین ها از قدرت تولید امواج صوتی بهره مند هستند.طیف فرکانس این امواج بین 5 تا 150 کیلوهرتز است.

مساله شگفت آور این که دلفین ها توانایی شنیدن اصوات تا فرکانس 80 کیلو هرتز را دارند که این حد، چهار برابر حد شنوائی انسان است. بخشی  از این اصوات توسط حفره تنفسی که در بالای سر جانور قرار دارد تولید گردیده ، اما اغلب آنها از ناحیه حلقوم جانور که در زیر حفره دم واقع شده است به وجود می آیند.

ماهیچه های ظریفی که در اطراف حفره دم قرار گرفته اند ، امکان کنترل صحیح اصوات عبوری از میان آنها را به دلفین می دهند.

این حیوانات از بسیاری جهات هنوز سازگاری نیافته و به عبارتی ویژگیهای اولیه خود را حفظ کرده اند. برای مثال میزان شنوائی در آنها بسیار عالی است که فقدان یا ضعف سیستم بویای را در حیوان جبران می نماید و همچنین برای جبران مشکل بینایی در آب کار می رود.

در این حیوانات تحمل بالا نسبت به فشار گاز دی اکسید کربن ، توانایی شنای طولانی در زیر آب را فراهم می سازد و اصولا در زمینه قابلیت تنفس از اکسیژن هوا دو تا سه برابر پستانداران خشکی زی از خود توانایی نشان می دهند. قفسه سینه در این جانوران قابلیت ارتجاع داشته و امکان تنفس های عمیق را فراهم می سازد.

بیشتر دلفین ها دارای رنگهای اختصاصی بوده و فرمهای بدنی خاصی دارند. این ویژگی در گونه های مختلف متفاوت است. جنسیت، سن، شرایط جغرافیایی و زیستگاهی از عوامل دخیل در این تنوع است. حتی در حیوانات مشابه از نظر سن ، جنس و جمعیت ممکن است عدم شباهت مشاهده گردد.

در بسیاری از دلفین ها رنگ بدن ، پس از مرگ در کمتر از یک ساعت تغییر کرده و معمولا این تغییر به صورت سیاه یا تیره شدن رنگ بدن است.

دلفین ها بسیار باهوش و بازیگوش هستند.در اکثر باغ وحش ها و بعضی از سیرکها دلفین را به منظور انجام نمایشات مختلف تربیت می کنند که البته کار ناپسندی است زیرا انها باید در طبیعت باشند و ما انسانها حق نداریم انها را بازیچه خود کنیم.

متاسفانه دلفینهای باهوش هم از چنگال انسانهای درنده در امان نیستند و با گوشت و چربی تجارت می کنند!.

هم اکنون در ارتش آمریکا و یک آکواریوم بزرگ در فلوریدای آمریکا به کار پرورش دلفین در حد نسبتا بالایی مشغول هستند که متاسفانه از آنها در عملیات جنگی و غیره استفاده به عمل می آید.

 

چند گونه از دلفین ها:

 

دلفین بینی بطری از گونه دلفینهایی است که به وفور در اکواریومهای دنیا جهت عملیات نمایشی به کار گرفته می‌‌شود. از نقطه نظر پراکندگی در اکثر اقیانوسهای جهان از جمله خلیج فارس وجود دارد با وزنی در حدود ۲۵۰ تا۶۰۰کیلوگرم طولی معادل ۲تا۴ متر و ردیف دندان‎هایی که در هر ارواره از ۲۲تا۲۶ دندان تشکیل شده تقزیبا هر ۲ سال یک بار بچه‎دار می‎شود و دلفینی به طول۱متر و وزنی معادل ۳۷ کیلوگرم را به مدت ۱سال با شیر مادر تغذیه می‌کند و طول عمری معادل ۲۶ تا۳۰ سال دارد.

 

 

دلفین سیاه گونه‌ای از خانواده نهنگ‌های خلیج فارس می‌باشد که رنگ تیره بدن وی را از سایر گونه‌های این خلیج جدا میسازد رنگی بین خاکستری تیره مایل به سیاه البته بسیاری از دلفینها پس از مرگ رنگ پوست را با این رنگ تعویض می‌کنند که شاید موجبات اشتباه را هم فراهم کند. دلفین سیاه به دندان‎هایی با قطر بیش از ۲۵ میلیمتر مجهرند که به نوعی در برخی موارد حمله این‎گونه به دیگر دلفین‎ها را فراهم می‎آورد اما عمدتاً به علت سرعت کمتر در قیاس با سایر هم گونه‌ها ناکام می‌‌ماند از نقطه نظر پراکندگی در اکثر دریاهای گرم و معتدل جهان از جمله خلیج فارس یافت می‌شود. همچنین وزنی معادل ۲تن و طولی بین ۴ تا ۶متر و زمان باروروری ۱۵ ماه و زادآوری بجه دلفینی معادل ۲ متر از دیگر ویژگی‎های این گونه محسوب می‌شود.

 

دلفین یونس (نام دیگر نهنگ یونس) این دلفین منزوی شناخته می‌شود ؛ نهنگ یونس دارای طولی معادل ۳تا ۴ متر می‌باشد وزنی حدود۴۰۰ تا ۴۳۰ کیلوگرم دارای مجموعا ۹ دندان با رنگی خاکستری تیره که به مرور و در اثر افزایش سن روشن تر می‌گردد به همراه خطوطی نامنظم بر روی پوست.

 

 دلفینها از نزدیک شدن به کشتی ها خصوصا کشتی های مسافربری و حتی رابطه مستقیم با انسانها لذت می برند. اما این حیوانات دوست داشتنی در تور شکارچی ها به دام می افتند.

 

تصویری از شکار دلفین

 

 

شکار با هر دلیلی مردود است. خصوصا به خاطر شکم پرستی و تفریح

شکارچی ها جز ترسو ترین و همچنین پست ترین جانوران جهان هستند. بایک دوربین و شلیک یک گلوله از فاصله ی ۲۰۰ متری حیوانی را نقش زمین می کنند آیا این عمل قهرمانانه است؟!

چرا بایددلفین ها که از باشعورترین جانداران جهان است شکار شوند؟

 

 پارک دلفین یا دلفیناریُم واقع در جزیرهٔ کیش

پارک دلفین جزیرهٔ کیش

  اولین و تنها پارک دلفین ایران است. این پارک با سرمایه گذاری صاحب هتل بزرگ داریوش کیش، ساخته شده است.بازدیدکنندگان از هنرمندی‌های دلفین‌های تربیت شدهٔ پارک دیدن می‌کنند.

 

اطلاعات بیشتر در ادامه مطلب...

ادامه مطلب
نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |

ببر 

نیرومندترین و درنده ترین پستاندار گوشتخوار جهان و از تیره گربه سانان است که تنهادر قاره آسیا یافت می شود . ببر ٬ تا حدود ٢٠٠ سال پیش ٬ در بیشتر جاهای آسیا وجود داشت ٬ اما شکار بی رویه و از بین رفتن زیستگاههای طبیعی آن بدست انسان٬ نسل این جانور را در بسیاری از مناطق آسیا برانداخت . امروزه ببر تنها در بخشهایی از هند ٬ نپال و بنگلادش ٬ و در جنوب شرقی آسیا و قسمتهایی از چین ٬ کره و مرزهای منچوری و سیبری دیده می شود . ببرایرانی ( ببر مازندران ) و ببر بالی در اندونزی بطور کامل از بین رفته اند و سایر نژادهای ببر نیز در خطر نابودی هستند . تا ٥٠ سال پیش در حدود ٢٠٠٠٠ قلاده ببر در آسیا وجود داشت ٬ اکنون تنها ٥ تا ٦ هزار از آن باقی مانده است که بیشتر آنها در هند زندگی می کنند .
ببر جانور مقاومی است و توان سازش با شرایط محیطی گوناگون را دارد . در جنگلها ٬ درختزارها ٬ علفزارها و نیزارهای مردابی زندگی می کنند . امروزه نژادهای گوناگون ببر که در باغهای وحش کشورهای مختلف نگهداری می شوند ٬ بخوبی زادآوری می کنند و زیاد می شوند.

ببر نژادهای گوناگونی دارد . بلندی قامت ببر از زمین تا سرشانه تقریبا" به ١ متر و گاه بیشتر می رسد و درازی بدن آن از نوک بینی تا انتهای دم از ٢/٣ تا ٦/٣ است وزن انواع ببرها از ١٩٠ تا ٢٩٥ کیلوگرم است ٬ ببرهای ماده معمولا" کوچکتر هستند و وزن و اندازه آنها تفریبا" دو سوم نرهاست .

پوست ببر به رنگ زرد مایل به قهوه ای تا نارنجی مایل به قرمز همراه با نوارهای عرضی سیاه یا قهوه ای پررنگ است . درازا ٬ پهنا و فاصله بین این نوارها در هر نژاد بسیار تفاوت دارد . رنگ موهای گلو ٬ شکم و بین پاها زرد خیلی روشن مایل به سفید است . گاه نیز ببرهای کاملا" سفید با نوارهای سیاه رنگ در میان نژادهای گوناگون دیده می شود . ببرها یال ندارند ٬ اما بسیاری از آنها گرداگرد صورت موهای بلندی دارند که پهنای سر را بیشتر می نمایاند . موی بدن ببر بنگال و ببرهای جنوب شرقی آسیا کوتاه است . اما نژادهایی که در مناطق سرد و یخبندان زندگی می کنند موهای پرپشت و بلندی دارند که آنها را از سرمای شدید محافظت می کند.

ببرها همانند دیگر گربه سانان ناخن ها و دندانهای بلند و تیز دارند و می توانند به سرعت ولی آرام و بی صدا حرکت کنند . ببر بسیارچالاک و سریع است و می تواند تقریبا" تا ٩ متر در هر جهش بپرد ٬ اما خیلی زود خسته می شود و اگرنتواند شکار خود را درمسافت کم ومدت زمان اندک بگیردازتعقیب آن دست بر می دارد . ببر برخلاف دیگر گربه سانان ٬به آب علاقه فراوان دارد و شناگر ماهری است.

ببر معمولا" گوزن ٬ آهو ٬ گاو و گاومیش وحشی و گراز و گاهی بچه فیل شکار می کند . از جانورانی مانند پرندگان ٬ میمونها و حتی لاک پشت و قورباغه نیز تغذیه می کند . در بعضی مناطق آسیا که محیط زیست طبیعی ببر آسیب دیده است ٬ این جانور دامهای اهلی مانند گاو و گاومیش نیز شکار می کند ٬ بعضی ببرها بویژه ببرهای پیر ٬ بیمار یا زخمی ٬ که قادر به شکار جانوران نیستند گاهی به آدمخواری روی می آورند.

ببر معمولا" به تنهایی و شبها شکار می کنند و برای یافتن شکار از بینایی و شنوایی قوی و حساس و همچنین از قدرت بویایی خود کمک می گیرند . پس از یافتن شکار ٬ در سایه درختان انبوه یا علفهایی بلند و در نیزارها خود را مخفی می کنند و به کمین
می نشینند . خطوط راه راه یا نوارهای سیاه بدن ٬ به ببر کمک می کند تا دیده نشود هنگامی که فرصت رامناسب دید٬با چند خیز بلند از عقب یا پهلو به روی شکار می جهد .
ببر پس از کشتن شکار ٬ لاشه آن را به مکان مناسبی به ویژه در نزدیکی آب می برد و آن را مخفی می کند تا برای روزهای آینده غذا و همچنین آب کافی داشته باشد .
ماهیچه های گردن ٬ شانه و پاهای جلویی ببر بسیار نیرومند هستند و جانور به کمک آنها می تواند یک شکار تقریبا" ٢٣٠ کیلوگرمی را تا ٤٠٠ متر به همراه ببرد . ببر در یک شب می تواند تا ٢٣ کیلوگرم گوشت بخورد . ببر هنگام احساس خطر می تواند از درختان بالا برود ٬ اما این کار را به سختی انجام می دهد.

ببرهای بالغ نر معمولا" تنها زند گی می کنند و قلمرو مشخصی دارند و نرهای دیگر را از آن می رانند . هر چه تعداد شکار در منطقه ای کمتر باشد ٬ وسعت قلمرو زیادتر است ٬ معمولا" قلمرو ببرها بین ٦٥ تا ٦٥٠ کیلومتر مربع مساحت دارد . این جانور قلمرو خود را با ادرار و یا مایعی که از غده های قاعده دم آن ترشح می شود نشانه گذاری می کند . بوی این نشانه ها به ببرهای نر دیگر هشدار می دهد ٬ که از ورود به قلمرو خودداری کنند . قلمرو هر ببر نر از چند قسمت کوچکتر تشکیل می شود که در هر یک از آنها ٢ یا چند ببر ماده زندگی می کنند.

ببرماده در ٥/٣ تا ٤ سالگی بچه دار می شود و مدت بارداری او ٩٨ تا ١٠٩ روز است . فصل زایمان در مناطق سرد معمولا" ماههای بهار است ٬ اما درمناطق گرم وقت معینی ندارد . ببرماده در هر آبستنی معمولا" ٢ یا ٣ توله می زاید . توله ببرها هنگام تولد تقریبا" ٤/١ کیلوگرم وزن دارند و بسیار ناتوان هستند ٬ چشمهای آنها بسته است و ١٠ تا ١٦ روز پس از تولد باز می شود . زندگی توله ببرها در سال اول پر خطر است ٬ تقریبا" نیمی از آنها قبل از رسیدن به سن یک سالگی از میان می روند . آنها همانند بچه گربه ها بسیار بازیگوش هستند . توله ها تا دو سالگی با مادر زندگی می کنند و طی این مدت ببر ماده دوباره آبستن نمی شود . توله ببرها پس از رشد کافی و آموختن روشهای شکار و زندگی مستقل در آغاز 3 سالگی از مادر جدا می شوند . میانگین عمر ببرها در طبیعت ١١ سال است ٬ اما ممکن است در باغ وحشها تا ٢٠ سال و حتی بیشتر زندگی کنند.

پوست زیبای ببر ٬ برای تهیه لباس ٬ هواخواه بسیار در سراسر جهان دارد . با آنکه امروزه شکار ببر درکشورهای آسیایی ممنوع شده است باز هم شمار فراوانی از این جانور بصورت غیر قانونی شکار می شود

نوشته شده توسط صدای دامپزشکی ایران | لینک ثابت | موضوع: دانستنی های دنیای حیوانات |